Pashto Farsi


سخن هفته؛ ترافیک سفرهای سیاسی در کابل: هدف سفر جنرال قمر باجوا و خلیل‌زاد چیست؟
06/14/2020 | مصدق سهاک

جنرال قمر جاوید باجوا، فرمانده ستاد مشترک نیروی زمینی ارتش پاکستان به افغانستان سفر داشت و با مقامات ارشد افغانستان دیدار نمود. محور اصلی سفر جنرال باجوا را مسئله صلح افغانستان تشکیل می‌داد. در این سفر وی را رئیس استخبارات پاکستان (آی‌اس‌آی) و سایر مقامات ارشد دولت پاکستان همراهی می‌کردند.
متعاقب این سفر، زلمی خلیل‌زاد، فرستادۀ ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان، به کابل آمد و با مقامات افغان دیدار داشت. محور اصلی سفر وی را «پروسۀ صلح، اقدامات عملی قبل از آغاز مذاکرات مستقیم، چگونگی دوام کاهش خشونت و آتش‌بس اعلام ناشده» تشکیل می‌داد. خلیل‌زاد قبل از این، به قطر و پاکستان نیز سفر نموده بود.
آن‌چه از این سفرها به وضوح فهمیده می‌شود این است که پروسه صلح افغانستان یک‌بار دیگر منحیث قضیه محوری در سیاست امریکا قرار گرفته است. هرچند به‌دلیل ویروس کرونا و مصروفیت‌های داخلی امریکا مدتی پروسه صلخ افغاستان حاشیه رانده شده بود.
اما در این اواخر دو حادثه‌ی بزرگ در امریکا اتفاق افتاد و موجب شد تا یک‌بار دیگر دوسیه صلح افغانستان را دونالد ترامپ جدی بگیرد:
اول، شیوع ویروس کرونا و تصامیم عجیب و غریب ترامپ برای مهار این ویروس باعث شد تا امریکا بیشترین تعداد مبتلایان به کرونا را به نام خود ثبت کند. در این میان ترامپ با سخنرانی‌ها و تصامیم غیرمترقبه و در مخالفت با توصیه‌ها و پیشنهادات داکتران کارهایی انجام داد که محبوبیت وی را به شدت خدشه‌دار نمود.
دوم، پس از قتل جورج فلوید توسط پولیس، موجی از تظاهرات علیه نژادپرستی سراسر امریکا را فرا گرفت. موقف‌گیری ترامپ علیه مظاهره‌کنندگان باعث موج جدیدی از عکس‌العمل‌ها علیه ترامپ و خشونت‌ها در امریکا شد. این قضیه نیز محبوبیت ترامپ را در میان قشر سیاه پوستان امریکا و سایر نژادها ضربه زده و بخشی از ایالت‌های حامی ترامپ را در تقابل با وی قرار داد.
این دو حادثه محبوبیت ترامپ در میان مردم امریکا کاهش داد. به همین دلیل ترامپ می‌خواهد بعضی از قضیه‌های مهم را که در سیاست خارجی امریکا نقش دارد، دوباره در میان افکار عامه فضا نماید تا از یک‌سُو پوششی برای ناکامی‌هایش در مهار ویروس کرونا و مسئله نژادپرستی گردد و از سوی دیگر محبوبیت از دست رفته‌اش را جبران نماید. مانند: پروگرام اتمی ایران، روابط با کوریای شمالی، صلح افغانستان و ....
یکی از این قضیه‌ها مسئله صلح افغانستان می‌باشد که به طولانی‌ترین جنگ امریکا در خارج از مرزهایش لقب گرفته است. این جنگ در میان افکار عامه امریکا به یک جنگ بدنام مبدل شده. ترامپ می‌خواهد با بستن دوسیه جنگ افغانستان برای خود کریدت کسب نموده و در انتخابات امریکا از آن استفاده کمپاینی کند.
پس برای اینکه پروسه صلح افغانستان تا انتخابات امریکا به یک نتیجه قابل قبول و مورد نظر ترامپ برسد، تلاش صورت می‌گیرد تا پاکستان و سایر کشورهای ذیدخل هم از طریق فشار و هم از راه دادن امتیاز، در این روند همکاری کنند.
در جریان سفر خلیل‌زاد به پاکستان و ملاقات با رهبری ارتش پاکستان، آن‌ها را قانع ساخت تا همکاری شان را در روند صلح افغانستان تسریع بخشند. از این‌رو جنرال قمر بجوا به افغانستان سفر نمود تا در دیدار با مقامات ارشد دولت افغانستان گام‌های عملی برای این پروسه برداشته شود. از جمله رهایی زندانیان طالب و شروع گفت‌وگوهای بین‌الافغانی از اقدامات کلیدی پیشرو است. شواهد نشان می‌دهد که تا چند هفته آینده تحرکات جدیدی در پروسه صلح اتقاق خواهد افتاد. هرچند اشرف‌غنی نگران بقای قدرتش است تا مبادا به نتیجه رسیدن پروسه صلح وی را به بیرون از ارگ پرتاب کند.
ناگفته نباید گذاشت، تلاش‌های که برای صلح افغانستان صورت می‌گیرد از دو جهت برای امریکا مهم است: اول، امریکا بعد از شکست ذلیلانه در افغانستان و ناکام ماندن استراتیژی‌های سیاسی و نظامی رُو به مذاکرات صلح نمود تا شکست و ناکامی بزرگ‌اش را در عقب شعارهای صلح پنهان نماید.
دوم، ترامپ می‌خواهد از قضیه صلح افغانستان برای کسب حمایت رای دهندگان امریکایی استفاده نماید.
نقش پاکستان در تحقق هر دو هدف امریکا بسیار مهم و حیاتی است. از این‌رو پاکستان تلاش می‌نماید تا با امتیازگیری از امریکا، بالای طالبان فشار بیاورد و آنان را ودار به مذاکره با دولت افغانستان/سیاسیون افغان نماید. این نقش پاکستان خیانت بس بزرگی در حق جهاد علیه اشغال به شمار می‌رود.
تاریخ نشان می‌دهد که پاکستان در معامله‌گیری بالای گروه‌های اسلامی از تجربه زیادی برخودار است. در زمان جهاد با شوروی بالای گروه‌های اسلامی معامله نمود. در قضیه کشمیر بالای مردم مسلمان و مظلوم و مجاهدین کشمیر معامله انجام داد. حالا پاکستان در قضیه صلح افغانستان می‌خواهد تا پای امریکا را از باتلاق افغانستان بیرون کشیده و بالای طالبان معامله کند. این موارد، عمق خیانت رهبری ارتش پاکستان را نشان می‌دهد که در رکاب امریکا به پیش می‌روند و برای تحقق اهداف استراتیژیک و منطقوی امریکا تلاش می‌ورزند.
در عوض، ارتش پاکستان دست با مردم افغانستان و پاکستان داده و برعلیه اشغال و نفوذ سیاسی، اقتصادی و نظامی امریکا و ناتو مبارزه نمایند. تا منطقه بتواند بدون اشغال‌گران واستعمارگران نفس راحت بکشد. صلح امریکایی، تنها تغییر یک صفحه بدبختی به صفحۀ سیاه دیگر است.

مصدق سهاک
عضو دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر ـ ولایه افغانستان


   


   ارسال نظر