Pashto Farsi


حکایت بی‌پایان جنگ و خون‌ریزی در افغانستان!
09/26/2019 | سهیل صالحی

خبر:
اخیرأ گزارش تحقیقی تازه‌ی «بی بی سی» نشان می‌دهد که در ماه گذشته میلادی تلفات جنگ در افغانستان بیشتر از مجموع تلفات جنگ در «سوریه و یمن» بوده است. در این تحقیق همچنان آمده است که هیچ روزی در «ماه اسد» بدون حادثه‌ی امنیتی نبوده و روزانه به طور میانگین حداقل 74 نفر در افغانستان جان شان را از دست می‌دهند.

تبصره:
این گزارش در حالی به دست نشر سپرده می‌شود که اوضاع در افغانستان به مراتب بدتر و تکان دهنده‌تر از این است. در واقع این شرایطی است که در مدت بیشتر از هجده‌سال بالای مسلمانان افغانستان تحمیل شده، و آن‌ها قیمت این جنگ و ناامنی را با جان و مال خود می‌پردازند. حکایت جنگ و ناآرامی در افغانستان به زخم ناسوری می‌ماند که امیدی به درمان آن در شرایط کنونی که این سرزمین به میدان رقابت کشورهای اشغال‌گر و متجاوز تبدیل شده است، وجود ندارد. از جانب دیگر، این جنگ و ناآرامی بیشتر وابسته به منافع کشورهای متجاوزی است که مصلحت خود را در ادامه این وضعیت ناگوار می‌بینند.
جنگی که می‌توان گفت مصائب بسیاری را دامن گیر مسلمانان افغانستان نموده است که از جمله می‌توان به بلند رفتن گراف بی‌کاری اشاره کرد که با گذشت هر روز به تعداد جوانانی که در سردرگمی به سر می‌برند و عدم اشتغال آن‌ها را رنج می‌دهد افزوده می‌شود، و در مواردی هم بی‌کاری به حدی آن‌ها را کلافه کرده که با قبول انواع و اقسام مشکلات اقدام به ترک این کشور کرده و راهی کشورهای اروپایی می‌شوند. از جانب دیگر، فقر نیز از جمله زخم‌های است که در نتیجه همین جنگ و ناآرامی به مردم رسیده است. زخمی که اینک بیشتر از جنگ مردم را تهدید می‌کند. چنان‌چه در یکی از گزارش‌های تحلیلی هئیت معاونیت ملل متحد در افغانستان(یوناما) زیر عنوان "ابعاد حقوق بشری فقر در افغانستان" گفته شده است که فقر در این کشور بیشتر از جنگ موجب مرگ مردم می‌شود.
با این وجود، تنها را برای بیرون رفت از این مشکلات قطع نمودن دست اشغال‌گران و متجاوزینی است که ادعای دوستی با ما را دارند و چنان نشان می‌دهند که گویا ملیاردها دالر مصرف و هزارها کشته تنها برای آوردن صلح و ثبات در این کشور بوده و حال هم تلاش شان بر همین محور متمرکز است، اما نه! این‌ها جز منافع سیاسی و استراتیژیک شان هیچ‌گاه به خیر این مردم نه اندیشیده‌ و نخواهند اندیشید. بنابر این، توقع صلح و آرامی داشتن از کسانی که جنگ وسیله‌ی برای به گردش درآوردن چرخه‌های اقتصادی شان باشد درست نبوده و هیچ‌گاه نمی‌تواند منجر به آمدن صلح و بیرون رفت از بحران کنونی گردد.


   


   ارسال نظر